بوف بینا

هی تو که تنها زیر باران راه می‏روی و گریه می‏کنی، من تو را عاشق هستم.

پی نوشت : از وقتی اومدم بارون نباریده پس من چطوری عاشق بشم؟

دنیا نباشدکوچه ای باشد و باران...(دل تنگ باران پاییزی ام )

غصه نوشت : چرا جدی جدی هیچ کی من و دوست نداره ؟؟

خندیدن، خوب است
قهقهه، عالی است
گریستن، آدم را آرام می کند
اما…
لعنت بر بغض!

یادداشتهای یک دختر حاجی