بوف بینا

               تا کجا بازدل غمزده ای سوخته بود

رسم عاشق کشی و شیوه شهر آشوبی

                  جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود

جان عشاق سپند رخ خود می دانست 

                 وآتش چهره بدین کار برافروخته بود

گرچه میگفت که زارت بکشم میدیدم  

                که نهانش نظری با من دل سوخته بود

کفر زلفش ره دین میزد و آن سنگین دل  

             در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود

دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت 

          الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد 

                 آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود

گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ 

          یا رب این قدر شناسی زکه آموخته بود

هی من از این لیلا حساب می برم یک روز خوب و سر حال می نویسم هی روز بعد یادم می ره ... گفتم زودتر یه پست دیگه بذارم قبل این که کشته بشم ... من یه چیزی می گم شما یه چیزی می شنوید در مورد لیلی اما خدا نصیب گرگ بیابون هم نکنه ( آیکون فرار با شدت تمام ) لیلی ازت خوب تعریف کردم ؟ خب بهت می گم بگو برام کادو تولد چی خریدی نمی گی